ถาม-ตอบเรื่องการเงิน

เครื่องแปลงสกุลเงินคำนวณมูลค่าของสกุลเงินหนึ่งเมื่อเทียบกับอีกสกุลเงินหนึ่ง โดยใช้อัตราแลกเปลี่ยนกลางตลาดแบบเรียลไทม์ คุณกรอกจำนวนเงินในสกุลเงินหลัก แล้วระบบจะแสดงมูลค่าเทียบเท่าในสกุลเงินปลายทางทันที

อัตรากลางตลาดคือจุดกึ่งกลางระหว่างราคาซื้อและราคาขายของสกุลเงินสองสกุล อัตรานี้เป็นอัตราอ้างอิงที่เป็นธรรมที่สุดและเป็นอัตราที่ผู้ให้บริการข้อมูลทางการเงินใช้ แม้โดยทั่วไปธนาคารและผู้ให้บริการต่าง ๆ จะบวกส่วนต่างเพิ่มจากอัตรานี้

ธนาคารและบริการโอนเงินมักบวกค่าธรรมเนียมหรือส่วนเพิ่มจากอัตรากลางตลาด ควรเปรียบเทียบค่าใช้จ่ายทั้งหมดก่อนโอนเงินไปต่างประเทศเสมอ โดยรวมทั้งค่าธรรมเนียมและส่วนต่างของอัตราแลกเปลี่ยน

อัตราแลกเปลี่ยนผันผวนเนื่องจากความแตกต่างของอัตราดอกเบี้ยระหว่างประเทศ ระดับเงินเฟ้อ ดุลการค้า เสถียรภาพทางการเมือง และความเชื่อมั่นโดยรวมของตลาด การตัดสินใจของธนาคารกลางและการประกาศข้อมูลเศรษฐกิจเป็นปัจจัยขับเคลื่อนระยะสั้นที่สำคัญที่สุด

ตลาดฟอเร็กซ์คือการซื้อขายคู่สกุลเงินและเปิดทำการตลอด 24 ชั่วโมงต่อวัน ห้าวันต่อสัปดาห์ ขณะที่หุ้นแสดงถึงการถือครองส่วนหนึ่งของบริษัทและซื้อขายในช่วงเวลาทำการที่กำหนดของตลาดหลักทรัพย์ ตลาดฟอเร็กซ์เป็นตลาดที่มีสภาพคล่องสูงที่สุดในโลก โดยมีมูลค่าการซื้อขายมากกว่า $7 ล้านล้านต่อวัน

คู่สกุลเงินระบุค่าสกุลเงินหนึ่งเมื่อเทียบกับอีกสกุลเงินหนึ่ง — ตัวอย่างเช่น EUR/USD สกุลเงินแรกคือสกุลเงินหลัก ส่วนสกุลเงินที่สองคือสกุลเงินอ้างอิง ราคาแสดงว่าต้องใช้สกุลเงินอ้างอิงเท่าใดเพื่อซื้อสกุลเงินหลักหนึ่งหน่วย

คู่เงินหลักทั้งหมดประกอบด้วย US ดอลลาร์และสกุลเงินที่มีการซื้อขายมากที่สุด (EUR, GBP, JPY ฯลฯ) คู่เงินรองไม่รวมดอลลาร์ แต่ประกอบด้วยสกุลเงินหลักอื่น ๆ คู่เงินเอ็กโซติกจับคู่สกุลเงินหลักกับสกุลเงินของเศรษฐกิจเกิดใหม่หรือเศรษฐกิจขนาดเล็ก และมักมีส่วนต่างราคาเสนอซื้อและราคาขายที่กว้างกว่า

พิป (เปอร์เซ็นต์ในจุด) คือการเคลื่อนไหวของราคามาตรฐานที่เล็กที่สุดในคู่สกุลเงิน สำหรับคู่สกุลเงินส่วนใหญ่ พิปมีค่าเท่ากับ 0.0001 ซึ่งหมายความว่าการเคลื่อนไหวจาก 1.1050 ไปเป็น 1.1051 เท่ากับหนึ่งพิป พิปใช้วัดกำไร ขาดทุน และส่วนต่างราคา

เมื่อธนาคารกลางปรับขึ้นอัตราดอกเบี้ย ต้นทุนการกู้ยืมจะสูงขึ้น ซึ่งอาจชะลอการเติบโตทางเศรษฐกิจและกดดันมูลค่าหุ้น อัตราดอกเบี้ยที่สูงขึ้นมักทำให้ค่าเงินท้องถิ่นแข็งค่าขึ้นด้วย ส่วนอัตราดอกเบี้ยที่ลดลงจะกระตุ้นการกู้ยืมและการใช้จ่าย ซึ่งอาจผลักดันให้ราคาสินทรัพย์ปรับตัวสูงขึ้น

ดัชนีติดตามผลการดำเนินงานของกลุ่มหุ้นที่คัดเลือกมา เพื่อสะท้อนภาพรวมทิศทางตลาด ตัวอย่างเช่น S&P 500 (บริษัทชั้นนำ 500 แห่งใน US), NASDAQ Composite (ดัชนีของ US ที่มีน้ำหนักหุ้นเทคโนโลยีสูง) และ FTSE 100 (บริษัทชั้นนำ 100 แห่งใน UK)

ตลาดกระทิงคือช่วงเวลาที่ยาวนานที่ราคาปรับตัวสูงขึ้น โดยทั่วไปหมายถึงราคาที่เพิ่มขึ้น 20% ขึ้นไปจากจุดต่ำสุดล่าสุด ส่วนตลาดหมีเป็นภาวะตรงกันข้าม คือราคาลดลง 20% ขึ้นไปจากจุดสูงสุดล่าสุด และมักมาพร้อมกับความเชื่อมั่นเชิงลบในวงกว้าง

อัตราส่วนราคาต่อกำไร (P/E) เปรียบเทียบราคาหุ้นของบริษัทกับกำไรต่อหุ้น อัตราส่วน P/E ที่สูงบ่งชี้ว่านักลงทุนคาดการณ์การเติบโตที่แข็งแกร่งในอนาคต ส่วน P/E ที่ต่ำอาจบ่งชี้ว่าหุ้นมีมูลค่าต่ำกว่าที่ควรจะเป็นหรือมีแนวโน้มการเติบโตที่อ่อนแอกว่า อัตราส่วนนี้เป็นหนึ่งในตัวชี้วัดการประเมินมูลค่าหุ้นที่ใช้กันอย่างแพร่หลายที่สุด

เงินปันผลคือส่วนหนึ่งของกำไรบริษัทที่จ่ายให้แก่ผู้ถือหุ้น โดยทั่วไปจ่ายเป็นรายไตรมาส ไม่ใช่ทุกบริษัทที่จะจ่ายเงินปันผล — บริษัทที่มุ่งเน้นการเติบโตมักนำกำไรกลับไปลงทุนแทน อัตราผลตอบแทนจากเงินปันผล (เงินปันผลรายปีหารด้วยราคาหุ้น) เป็นตัวชี้วัดทั่วไปของศักยภาพในการสร้างรายได้

หุ้นเติบโตคือหุ้นของบริษัทที่คาดว่าจะเพิ่มกำไรได้เร็วกว่าค่าเฉลี่ยของตลาด โดยทั่วไปหุ้นเหล่านี้ซื้อขายที่มูลค่าสูง หุ้นคุณค่าดูเหมือนมีราคาต่ำกว่ามูลค่าพื้นฐาน และเป็นที่ชื่นชอบของนักลงทุนที่มองหาโอกาสซื้อในราคาถูก

การขายชอร์ตเกี่ยวข้องกับการยืมหุ้นมาขาย โดยตั้งใจจะซื้อหุ้นคืนในภายหลังเมื่อราคาต่ำลง เพื่อทำกำไรจากการปรับตัวลดลงของราคา กลยุทธ์นี้มีโอกาสขาดทุนไม่จำกัดหากราคากลับเพิ่มขึ้น และถือเป็นกลยุทธ์ที่มีความเสี่ยงสูงกว่า

สกุลเงินดิจิทัลมีความผันผวนสูงมากและมีความเสี่ยงอย่างมีนัยสำคัญ ราคาอาจแกว่งตัวอย่างรุนแรงในช่วงเวลาสั้น ๆ และตลาดนี้มีการกำกับดูแลน้อยกว่าการเงินแบบดั้งเดิม ควรลงทุนเฉพาะเงินที่คุณยอมรับการสูญเสียได้ และจัดให้คริปโตเป็นเพียงสัดส่วนเล็ก ๆ ที่มีลักษณะเก็งกำไรในพอร์ตการลงทุนที่กระจายความเสี่ยงแล้ว

Bitcoin เป็นสกุลเงินดิจิทัลสกุลแรกและยังคงมีมูลค่าตลาดสูงที่สุด โดยหลักแล้วใช้เป็นสินทรัพย์เก็บรักษามูลค่าหรือทองคำดิจิทัล สกุลเงินดิจิทัลอื่น ๆ (เรียกว่าอัลต์คอยน์) มีวัตถุประสงค์แตกต่างกันไป ตัวอย่างเช่น Ethereum ขับเคลื่อนสัญญาอัจฉริยะและแอปพลิเคชันแบบกระจายศูนย์

บล็อกเชนคือบัญชีแยกประเภทดิจิทัลแบบกระจายศูนย์ที่บันทึกธุรกรรมไว้บนคอมพิวเตอร์จำนวนมากพร้อมกัน เมื่อเพิ่มข้อมูลบันทึกแล้ว การแก้ไขจะทำได้ยากมาก ทำให้ระบบมีความโปร่งใสและป้องกันการดัดแปลงได้ บล็อกเชนเป็นเทคโนโลยีพื้นฐานของสกุลเงินดิจิทัลส่วนใหญ่

การเงินแบบกระจายศูนย์ (DeFi) หมายถึงบริการทางการเงิน — การปล่อยกู้ การกู้ยืม และการซื้อขาย — ที่สร้างขึ้นบนเครือข่ายบล็อกเชนโดยไม่ผ่านตัวกลางแบบดั้งเดิม เช่น ธนาคาร ผู้ใช้โต้ตอบกันโดยตรงผ่านสัญญาอัจฉริยะ แต่ภาคส่วนนี้มีความเสี่ยงอย่างมากจากสัญญาอัจฉริยะและสภาพคล่อง

กระเป๋าเงินคริปโทจะเก็บคีย์ส่วนตัวที่ใช้ยืนยันความเป็นเจ้าของสินทรัพย์ดิจิทัลของคุณ กระเป๋าเงินร้อนเชื่อมต่อกับอินเทอร์เน็ต (สะดวกกว่าแต่ปลอดภัยน้อยกว่า) ขณะที่กระเป๋าเงินเย็นเป็นอุปกรณ์ฮาร์ดแวร์ที่ทำงานแบบออฟไลน์ (สะดวกน้อยกว่าแต่ปลอดภัยกว่า) จริง ๆ แล้วคุณไม่ได้เก็บเหรียญไว้ แต่เก็บเพียงคีย์สำหรับเข้าถึงเหรียญเหล่านั้น

มูลค่าหลักทรัพย์ตามราคาตลาดคือมูลค่ารวมของหุ้นที่ออกจำหน่ายแล้วของบริษัท โดยคำนวณจากราคาหุ้นคูณด้วยจำนวนหุ้นที่ออกจำหน่ายแล้วทั้งหมด ใช้จัดประเภทบริษัทเป็นบริษัทขนาดใหญ่ ขนาดกลาง หรือขนาดเล็กตามมูลค่าหลักทรัพย์ และช่วยให้เห็นภาพอย่างรวดเร็วถึงขนาดบริษัทเมื่อเทียบกับบริษัทอื่น

การกระจายการลงทุนหมายถึงการกระจายเงินลงทุนไปยังสินทรัพย์ ภาคธุรกิจ และภูมิภาคที่แตกต่างกันเพื่อลดความเสี่ยง เมื่อสินทรัพย์รายการหนึ่งปรับตัวลง สินทรัพย์อื่นอาจทรงตัวหรือปรับตัวขึ้น ช่วยให้ผลตอบแทนโดยรวมของพอร์ตการลงทุนราบรื่นขึ้น แนวคิดนี้มักมีคำกล่าวว่าเป็น “อาหารกลางวันฟรี” เพียงอย่างเดียวในการลงทุน

กองทุนรวมที่ซื้อขายในตลาดหลักทรัพย์ (ETF) คือกลุ่มหลักทรัพย์—หุ้น พันธบัตร สินค้าโภคภัณฑ์ หรือสกุลเงิน—ที่ซื้อขายในตลาดหลักทรัพย์เสมือนหุ้นหนึ่งตัว ETFช่วยกระจายการลงทุนได้ทันที มีต้นทุนต่ำ และมีความยืดหยุ่น กองทุน ETFที่อิงดัชนีเพียงติดตามดัชนีอ้างอิง เช่น S&P 500

ทั้งสองประเภทระดมเงินลงทุนเพื่อซื้อสินทรัพย์หลากหลายประเภท แต่ ETFซื้อขายตลอดวันตามราคาตลาด ขณะที่กองทุนรวมกำหนดราคาเพียงวันละครั้งตามมูลค่าทรัพย์สินสุทธิ (NAV) โดยทั่วไป ETFมีค่าธรรมเนียมต่ำกว่าและมีประสิทธิภาพด้านภาษีมากกว่าสำหรับนักลงทุนจำนวนมาก

ตราสารหนี้คือเงินกู้ที่นักลงทุนปล่อยให้ผู้กู้ (รัฐบาลหรือบริษัท) แลกกับการได้รับดอกเบี้ยเป็นงวด ๆ และการคืนเงินต้นเมื่อครบกำหนดไถ่ถอน ราคาตราสารหนี้เคลื่อนไหวสวนทางกับอัตราดอกเบี้ย—เมื่ออัตราดอกเบี้ยปรับขึ้น ราคาตราสารหนี้ที่ออกไปแล้วจะปรับลดลง

เส้นอัตราผลตอบแทนแสดงอัตราดอกเบี้ยของพันธบัตรรัฐบาลที่มีคุณภาพเครดิตเดียวกันตามอายุครบกำหนดที่แตกต่างกัน เส้นปกติจะลาดขึ้น (ตราสารที่มีอายุยาวกว่าจะให้ผลตอบแทนสูงกว่า) ส่วนเส้นกลับหัว—ซึ่งอัตราดอกเบี้ยระยะสั้นสูงกว่าอัตราดอกเบี้ยระยะยาว—ในอดีตมักเกิดขึ้นก่อนภาวะเศรษฐกิจถดถอย

เงินเฟ้อคืออัตราที่ระดับราคาสินค้าและบริการโดยทั่วไปปรับสูงขึ้น ทำให้อำนาจซื้อลดลง เงินเฟ้อลดทอนผลตอบแทนที่แท้จริงของการลงทุนที่ให้รายได้คงที่ และอาจกดดันมูลค่าหุ้น แต่สินทรัพย์อย่างอสังหาริมทรัพย์และสินค้าโภคภัณฑ์บางครั้งทำหน้าที่ป้องกันความเสี่ยงจากเงินเฟ้อได้

QEคือเครื่องมือนโยบายการเงินที่ธนาคารกลางเข้าซื้อสินทรัพย์ทางการเงินจำนวนมาก (โดยทั่วไปคือพันธบัตรรัฐบาล) เพื่ออัดฉีดเงินเข้าสู่ระบบเศรษฐกิจ ลดอัตราดอกเบี้ยระยะยาว และกระตุ้นการเติบโต โดยทั่วไปจะใช้เมื่อไม่สามารถลดอัตราดอกเบี้ยตามแนวทางปกติได้อีกต่อไป

ผลิตภัณฑ์มวลรวมในประเทศ (GDP) คือมูลค่าทางการเงินรวมของสินค้าและบริการทั้งหมดที่ผลิตในประเทศในช่วงเวลาหนึ่ง เป็นตัวชี้วัดภาวะเศรษฐกิจในภาพรวมที่ครอบคลุมที่สุด การเติบโตของ GDP ที่แข็งแกร่งมักสนับสนุนกำไรของบริษัทและตลาดหุ้น ส่วน GDP ที่หดตัวส่งสัญญาณความเสี่ยงต่อภาวะเศรษฐกิจถดถอย

โดยทั่วไป ภาวะเศรษฐกิจถดถอยนิยามว่าเป็นการเติบโตของ GDPติดลบติดต่อกันสองไตรมาส ภาวะดังกล่าวเกี่ยวข้องกับการว่างงานที่เพิ่มขึ้น การใช้จ่ายของผู้บริโภคลดลง และการลงทุนภาคธุรกิจที่ลดลง ตลาดหุ้นมักสะท้อนภาวะเศรษฐกิจถดถอยไว้ในราคา ก่อนที่ข้อมูลอย่างเป็นทางการจะยืนยัน

นโยบายการเงินบริหารโดยธนาคารกลาง (เช่น ธนาคารกลางสหรัฐฯ หรือ ECB) ผ่านการกำหนดอัตราดอกเบี้ยและปริมาณเงิน ส่วนนโยบายการคลังบริหารโดยรัฐบาลผ่านการจัดเก็บภาษีและการใช้จ่าย ทั้งสองนโยบายมีอิทธิพลต่อการเติบโตทางเศรษฐกิจและเงินเฟ้อ และตลาดจับตาทั้งสองอย่างใกล้ชิด

ธนาคารกลางคือสถาบันระดับชาติที่บริหารนโยบายการเงินของประเทศ ควบคุมปริมาณเงิน กำหนดอัตราดอกเบี้ยมาตรฐาน และทำหน้าที่เป็นผู้ให้กู้ยืมแหล่งสุดท้ายแก่ธนาคารพาณิชย์ ธนาคารกลางรายใหญ่ ได้แก่ ธนาคารกลางสหรัฐฯ (US) ธนาคารกลางยุโรป (ECB) และธนาคารกลางอังกฤษ

ดอกเบี้ยทบต้นคือดอกเบี้ยที่ได้รับจากทั้งเงินต้นเดิมและดอกเบี้ยที่สะสมไว้ก่อนหน้านี้ เมื่อเวลาผ่านไป ดอกเบี้ยทบต้นจะทำให้เกิดการเติบโตแบบทวีคูณ ซึ่งมักถูกกล่าวถึงว่าเป็นพลังที่ทรงอิทธิพลที่สุดในด้านการเงินส่วนบุคคล การเริ่มออมและลงทุนตั้งแต่เนิ่น ๆ ช่วยขยายผลกระทบของดอกเบี้ยทบต้นได้อย่างมาก

การลงทุนแบบถัวเฉลี่ยต้นทุน (DCA) หมายถึงการลงทุนด้วยจำนวนเงินคงที่เป็นระยะสม่ำเสมอ โดยไม่คำนึงถึงสภาวะตลาด เมื่อราคาต่ำ คุณจะซื้อหน่วยลงทุนได้มากขึ้น เมื่อราคาสูง คุณจะซื้อน้อยลง เมื่อเวลาผ่านไป วิธีนี้ช่วยลดผลกระทบจากความผันผวน และขจัดแรงกดดันจากการพยายามจับจังหวะตลาด

เงินสำรองฉุกเฉินคือเงินสดสำรองที่กันไว้สำหรับค่าใช้จ่ายที่ไม่คาดคิดหรือการสูญเสียรายได้ นักวางแผนการเงินส่วนใหญ่แนะนำให้สำรองค่าใช้จ่ายจำเป็นในการดำรงชีวิตไว้เป็นเวลาสามถึงหกเดือนในบัญชีที่มีสภาพคล่องและความเสี่ยงต่ำ เช่น บัญชีออมทรัพย์ดอกเบี้ยสูง

การออมคือการกันเงินสดไว้ในบัญชีความเสี่ยงต่ำสำหรับความต้องการระยะสั้นหรือเหตุฉุกเฉิน ส่วนการลงทุนนำเงินไปลงทุนในสินทรัพย์ เช่น หุ้นและพันธบัตร โดยมีเป้าหมายเพื่อเพิ่มพูนความมั่งคั่งในระยะยาว และยอมรับความเสี่ยงที่สูงขึ้นเพื่อแลกกับโอกาสได้รับผลตอบแทนที่สูงขึ้น

มูลค่าสุทธิคือมูลค่ารวมของทุกสิ่งที่คุณเป็นเจ้าของ (สินทรัพย์) หักด้วยทุกสิ่งที่คุณเป็นหนี้ (หนี้สิน) สินทรัพย์รวมถึงเงินออม การลงทุน อสังหาริมทรัพย์ และของมีค่า หนี้สินรวมถึงสินเชื่อที่อยู่อาศัย เงินกู้ และหนี้บัตรเครดิต การติดตามมูลค่าสุทธิตลอดเวลาถือเป็นหนึ่งในตัวชี้วัดความก้าวหน้าทางการเงินที่ดีที่สุด

คะแนนเครดิตคือค่าตัวเลขที่ใช้วัดความน่าเชื่อถือทางเครดิตของคุณ โดยทั่วไปอยู่ในช่วงตั้งแต่ 300 ถึง 850 คะแนนนี้ได้รับอิทธิพลจากประวัติการชำระเงิน สัดส่วนการใช้วงเงินเครดิต ระยะเวลาประวัติเครดิต ประเภทของเครดิต และการสมัครสินเชื่อหรือบัตรเครดิตในช่วงที่ผ่านมา คะแนนที่สูงกว่าหมายถึงเงื่อนไขเงินกู้ที่ดีกว่าและอัตราดอกเบี้ยที่ต่ำกว่า

เงินสมทบในบัญชี IRA แบบดั้งเดิมอาจนำไปหักลดหย่อนภาษีได้ และเงินจะเติบโตโดยเลื่อนการเสียภาษีออกไป โดยการถอนเงินหลังเกษียณจะถูกเก็บภาษีเป็นรายได้ เงินสมทบใน Roth IRA ชำระด้วยเงินที่ผ่านการเสียภาษีแล้ว แต่การถอนเงินที่เข้าเกณฑ์หลังเกษียณจะปลอดภาษีโดยสิ้นเชิง ทางเลือกที่เหมาะสมขึ้นอยู่กับอัตราภาษีปัจจุบันของคุณเมื่อเทียบกับอัตราภาษีที่คาดว่าจะเกิดขึ้นในอนาคต

การจัดสรรสินทรัพย์คือการแบ่งพอร์ตการลงทุนของคุณออกเป็นสินทรัพย์ประเภทต่าง ๆ ได้แก่ หุ้น พันธบัตร เงินสด อสังหาริมทรัพย์ และอื่น ๆ การจัดสรรนี้เป็นปัจจัยหลักที่กำหนดผลตอบแทนและความเสี่ยงในระยะยาว กฎเริ่มต้นที่ใช้กันทั่วไปคือการถือพันธบัตรในสัดส่วนเท่ากับอายุของคุณ แม้แนวทางสมัยใหม่จะแตกต่างกันอย่างมาก

การปรับสมดุลหมายถึงการปรับสัดส่วนการถือครองเป็นระยะให้กลับไปสอดคล้องกับการจัดสรรสินทรัพย์เป้าหมายของคุณ เมื่อเวลาผ่านไป สินทรัพย์ที่ทำผลงานได้ดีจะมีสัดส่วนใหญ่ขึ้นในพอร์ตการลงทุน ทำให้ความเสี่ยงเพิ่มขึ้น การขายสินทรัพย์ที่ทำผลงานโดดเด่นบางส่วนและซื้อสินทรัพย์ที่ทำผลงานด้อยกว่าเพิ่ม จะช่วยให้ระดับความเสี่ยงกลับมาเป็นไปตามที่ตั้งใจ

สภาพคล่องหมายถึงความรวดเร็วและง่ายดายที่สินทรัพย์สามารถเปลี่ยนเป็นเงินสดได้โดยไม่ส่งผลกระทบอย่างมีนัยสำคัญต่อราคา เงินสดมีสภาพคล่องสมบูรณ์แบบ ขณะที่อสังหาริมทรัพย์และการลงทุนในหุ้นนอกตลาดมีสภาพคล่องต่ำ นักลงทุนต้องการส่วนชดเชยสภาพคล่อง ซึ่งก็คือผลตอบแทนที่คาดหวังที่สูงขึ้น เพื่อถือครองสินทรัพย์ที่มีสภาพคล่องต่ำกว่า

เลเวอเรจหมายถึงการใช้เงินที่กู้ยืมมาเพื่อขยายผลตอบแทนจากการลงทุนที่อาจได้รับ แม้จะช่วยขยายกำไรได้ แต่ก็ขยายการขาดทุนได้มากพอ ๆ กัน คุณอาจสูญเสียเงินมากกว่าเงินลงทุนเริ่มแรก เลเวอเรจถูกใช้อย่างแพร่หลายในการซื้อขายฟอเร็กซ์ ตราสารอนุพันธ์ และอสังหาริมทรัพย์ จึงต้องบริหารจัดการอย่างรอบคอบ

กองทุนเฮดจ์ฟันด์คือห้างหุ้นส่วนการลงทุนเอกชนที่ใช้กลยุทธ์ขั้นสูง ซึ่งรวมถึงการใช้เลเวอเรจ การขายชอร์ต และตราสารอนุพันธ์ เพื่อสร้างผลตอบแทนไม่ว่าตลาดจะเคลื่อนไหวไปในทิศทางใด โดยทั่วไปกองทุนประเภทนี้เปิดให้ลงทุนเฉพาะแก่นักลงทุนสถาบันและบุคคลที่มีความมั่งคั่งสูง เนื่องจากกำหนดเงินลงทุนขั้นต่ำสูงและมีความเสี่ยง

ตราสารอนุพันธ์คือสัญญาทางการเงินที่มูลค่าอ้างอิงมาจากสินทรัพย์อ้างอิง เช่น หุ้น สกุลเงิน สินค้าโภคภัณฑ์ หรือดัชนี ประเภทที่พบบ่อย ได้แก่ ออปชัน สัญญาซื้อขายล่วงหน้า และสวอป ตราสารเหล่านี้ใช้เพื่อป้องกันความเสี่ยงหรือเก็งกำไร และอาจมีความซับซ้อนสูงรวมทั้งใช้เลเวอเรจสูง

การเสนอขายหุ้นต่อประชาชนเป็นครั้งแรก (IPO) คือการที่บริษัทเอกชนนำหุ้นออกเสนอขายต่อสาธารณชนเป็นครั้งแรกในตลาดหลักทรัพย์ การดำเนินการนี้ช่วยให้บริษัทระดมทุนได้ และเปิดโอกาสให้นักลงทุนระยะแรกขายสัดส่วนการถือครองของตนได้ การเสนอขายหุ้นต่อประชาชนเป็นครั้งแรก (IPO) อาจมีความผันผวนสูง ผลการดำเนินงานหลังเข้าจดทะเบียนแตกต่างกันอย่างมาก

การแตกหุ้นทำให้จำนวนหุ้นที่ออกจำหน่ายแล้วเพิ่มขึ้น โดยแบ่งหุ้นเดิมแต่ละหุ้นออกเป็นหุ้นใหม่หลายหุ้น ส่งผลให้ราคาต่อหุ้นลดลงตามสัดส่วน ตัวอย่างเช่น ในการแตกหุ้นแบบ 2 ต่อ 1 คุณจะได้รับหุ้นสองหุ้น โดยแต่ละหุ้นมีมูลค่าเท่ากับครึ่งหนึ่งของราคาเดิม การแตกหุ้นไม่ได้เปลี่ยนแปลงมูลค่ารวมของบริษัท

ESG ย่อมาจากสิ่งแวดล้อม สังคม และธรรมาภิบาล การลงทุนแบบ ESG พิจารณาปัจจัยที่ไม่ใช่ข้อมูลทางการเงินเหล่านี้ควบคู่กับตัวชี้วัดทางการเงินแบบดั้งเดิมเพื่อประเมินบริษัท นักลงทุนใช้แนวทางนี้เพื่อจัดพอร์ตการลงทุนให้สอดคล้องกับค่านิยมของตน หรือเพื่อค้นหาบริษัทที่มีความเสี่ยงในระยะยาวต่ำกว่า

ระดับการยอมรับความเสี่ยงคือระดับความผันผวนที่คุณรู้สึกว่าสามารถรับได้ในทางจิตใจ หรือความรู้สึกของคุณเมื่อพอร์ตการลงทุนลดลง 30% ความสามารถในการรับความเสี่ยงคือระดับความเสี่ยงที่คุณสามารถรับภาระทางการเงินได้ โดยพิจารณาจากรายได้ ระยะเวลาการลงทุน และภาระผูกพัน แผนการลงทุนที่รอบคอบจะทำให้ทั้งสองด้านสอดคล้องกัน

การลงทุนเชิงรับติดตามดัชนีตลาดผ่านกองทุนดัชนีหรือกองทุนประเภท ETF โดยมุ่งหวังให้ผลตอบแทนใกล้เคียงตลาดด้วยต้นทุนที่ต่ำมาก การลงทุนเชิงรุกเกี่ยวข้องกับการที่ผู้จัดการกองทุนตัดสินใจเลือกหุ้นเพื่อพยายามทำผลตอบแทนให้เหนือกว่าตลาด งานวิจัยแสดงให้เห็นอย่างสม่ำเสมอว่า ในระยะยาวหลังหักค่าธรรมเนียม ผู้จัดการกองทุนเชิงรุกส่วนใหญ่มีผลการดำเนินงานต่ำกว่าดัชนีอ้างอิง